ve Müzik…

Düşün,
Var olduğunu hisset…
Oku,
Öğrendiğini anla..
Yaz,
Kalıcı olsun, düşündüğün ve bildiğin ne varsa.

Durup! Ne seni ne beni beklemez ki..

Gözü kara çıkmalı bazen yolculuklara, korkmadan… Ben büyük bir aşka yelken açıyorum, çünkü müziği anlıyorum. Müzik tutkusunu her insanın farklı çizgilerini, kaderlerini kabul etmek gibi benimsiyorum. Müzikle birlikte hayatı sorgulamadan ve hayatı kabullenmeyi daha net bir şekilde anlama fırsatı buluyorum.
Müziğin gölgesi varmış meğer.. Huzur ve mutluluk bulduğum…
Ah Diyojen, senin tek kabahatin kısıtlı yaşam koşullarında bile, mutlu ve bağımsız olabileceğini göstermek olmuşsa, mutluluk bir düşünüre ne büyük elzemmiş.. Sana hiç müzikten bahseden olmamış mıydı, acaba?
Heraklitos’a göre hakikat gizlenmeyi sever.. Sana anahtarın müzikle geldiğini söyleyen olsa döngü de yerini nasıl alırdın? diye sorabilmeyi çok isterdim. Önce “kendini bil” diyorsun Sokrates, bir nota bilmeden nasıl kendim olurum? Sen kimleri dinledin, görüşlerini benimsettin… Bazen sıkıntılarımı müzikle uzak diyarlara sürgüne gönderiyorum, sonra adı şiir oluyor ve ben kelimelerle kalıyorum…
Müziksever olmakla başlar en büyük aşklar… ve en büyük yaşam tutkusu bir su da bir rüzgarda o melodiyi işitmekle başlar.. Ansızın gelen o sesi yeni aldığınız bir elbise gibi kuşanıp, dışarıya çıkmanız yeterli olacaktır.
 
İçinizdeki müziği çok geç olmadan keşfetmeniz dileğimle…

Μ£ΚΦ